35 days to go

Wdech i wydech, wdech i wydech.

To już naprawdę tylko 35 i USA? Nie mogę uwierzyć, że od mojej obrony minęło prawie pół roku, moje życie przewróciło się do góry nogami, a na dzień dzisiejszy mam tyle do załatwienia, że nie mam w co rąk włożyć, ale ... jestem najszczęśliwsza na świecie :-)

O irionio, dzisiaj mam rozmowę o pracę w UP, gdzie zarejestrowałam się tylko po to, by mieć ubezpieczenie, a oni po 3 dniach dzwonią, że mają dla mnie pracę i że muszę stawić się na rozmowę. Eh, czas wykorzystać stereotyp blondynki i umiejętnie odrzucić tę propozycję. Mój misterny plan zaczęłam od wydrukowania CV ... po angielsku.
'Oh olaboga! Naprawdę wydrukowałam po angielsku? Dżizas, głupia ja, głupia ja ... ' :( Liczę oczywiście na to, że skwitują to prostym 'jak można nie popatrzeć, nie przeczytam tego' i będę mogła iść do domu :D
Trzymajcie kciuki za moją pierwszą batalię z systemem :D

A poza tym ...
Mam zamiar w tym tygodniu złożyć wniosek o prawko międzynarodowe (BTW, ile trzeba czekać na odbiór) i dostać zaświadczenie o niekaralności.
Zaczynam myśleć o prezentach dla hostów, wielkich porządkach i selekcji ciuchów oraz innych rzeczy w pokoju ... no i oczywiście o ponadrabianiu zaległości w spotkaniach towarzyskich z ludźmi, z którymi KIEDYŚ GDZIEŚ i zawsze mieliśmy się spotkać. Nie ma zmiłuj, nie wiem jak moje życie będzie wyglądać po 6.01.2014, więc no siłą rzeczy chcę się jeszcze zobaczyć z kilkoma osobami.

Na marginesie, dostałam mejla z agencji z kontaktami do osób, które wylatują w tym samym dniu co ja. Bardzo szybko utworzono grupę na fejsie i byłam zaskoczona ile au pairek będzie mieszkać w pobliżu i o irionio, większość to Włoszki :D będę nadal parlać w jednym z piękniejszych jezyków na obczyźnie...

Keep tight,
M

EDIT: Nie wierzę, że to piszę, ale dzisiaj zrobiłam sobie rundkę Urząd Pracy - Przychodnia - Urząd Miejski i w każdym miejscu załatwiłam, co chciałam i jeszcze towarzyszyła temu bardzo sympatyczna atmosfera :O
Zgłosiłam się grzecznie na tą rozmowę o pracę i po kilku minutach mojej obezwładniającej szczerości, dwie panie się zapytały, czy mogę się stawić już jutro o 7.30 w pracy :OOOOO
Zrobiłam właśnie taką minę, a dwie sympatyczne panie (naprawdę równe babki!) powiedziały, żebym wyrzuciła to z siebie, z czym się tak kryje. No to powiedziałam, że jest mi niezmiernie miło, że tak szybko mogłabym znaleźć pracę, ale jestem w trakcie realizowania swojego największego marzenia i lecę do Stanów, gdzie będę pracować i uczyć się, bo jednak 3 lata studiów tak mnie rozczarowały, że jestem ostatnią osobą, która by walczyła o magistra dla samego tytułu lub odtwórczej pracy.
Cisza.
Nagle jedna babka stwierdziła, że to była czysta przyjemność, że udało nam się porozmawiać, ale zgodnie z moim życzeniem nie będą mnie już męczyć i trzymają kciuki za mój wyjazd. Wszystko przebiegało w bardzo sympatycznej i luźnej atmosferze.
To, co usłyszałam na swój temat, gdy wyszłam już z pokoju niech zostanie moją tajemnicą ... Ale były to tak pozytywne słowa, że zrobiło mi się cieplutko na sercu :)
TYLE. Koniec. Pozytywne zakończenie.

Prawko międzynarodowe mam do odbioru w czwartek, jutro niekaralaność, a w środę wizyta u lekarza z wnioskiem :)

A potem czas nadrobić wszystkie spotkania towarzyskie :)))))