Gnocchi / Palisades Pkwy

Sobota była moim dniem wolnym, ale mimo to widząc, że chłopczyk sam został w domu, to doszłam do wniosku, że chętnie dotrzymam mu towarzystwa. Mamy nie było, bo wraz z dziewczynką pojechały do kina, więc mieliśmy kupę czasu by sobie razem pogadać, pogotować i 'zbudować więzi'. Szło nam całkiem nieźle i postanowiliśmy, że po 3 próbach dodzwonienia się do mamy,  napiszemy notkę, że jedziemy się przejechać po okolicy i wrócimy za chwilę.
Nie minęło 5 min, a wkurzona mama na linii :P Okazało się, że dzwoniła 10 razy do domu i jako że nikt nie odebrał była skłonna dzwonić na 911. A ja myślę: czemu nie zadzwoniła od razu do mnie? No i wycieczkę po okolicy szlag trafił - kolejna afera :D
Tak więc dzień wolny, czy nie wolny - nie obyło się bez płaczu, prób uzyskania choć odrobiny niezależności oraz nerwowego popołudnia. Z jednej strony jestem gdzieś tam w stanie zrozumieć zachowanie hostki i teraz obiecałam sobie, że będę jej pisać chociaż o najmniejszym pierdnięciu (za przeproszeniem oczywiście), bo moje 'polskie założenia' mają się nijak do wręcz obsesyjnego podejścia Amerykanów do bezpieczeństwa i zasad.
OK. Nie oceniam tego, bo to nie mój świat i nie moja rodzina - ale kurczę, czasami  trudno mi jest się w tym odnaleźć przez te różnice kulturowo-rodzinne.

Doszłam do wniosku, że nie warto marnować całego dnia w domu, gdzie hostka intensywnie rozmawiała z chłopcem na temat całego pojęcia 'dorastania' i 'niezależności', więc ubrałam swoje biegowe galoty i ... przebiegłam 10 km :)
A wieczorem wybrałam się do Anna, która miała być na Florydzie z rodzinką, ale jako, że była chora w środę, to hości uznali, że zarazi dzieci i ma zostać w domu :P spoko, nie? Ale dziewczyna się nie poddała złemu nastrojowi i przygotowała pyszne włoskie jedzonko, a do tego pogadanki i humor od razu lepszy :-)

Dom Anny jest mega przestronny z praktycznie samymi oszklonymi ścianami.
Szkoda, że panuje w nim cisza tylko wtedy, gdy nie ma dzieci ;>

gnocchi alla romana - polecam z całego serca!
Rodzaj 'klusek', gdzie zamiast mąki używamy kaszy mannej. Coś przepysznego.

a to my i wino w plastikowych kubeczkach <3

W niedzielę obudziłam się o 6.30 i przyszykowałam całą wałówkę jedzenia, gdyż wraz z Anną i naszym kolegą (!) Billem zaplanowaliśmy wycieczkę pieszą w Palisades Interstate Park. Umówiłyśmy się z Anną o 9.30 pod moim domem, a stąd miałyśmy się razem przejść do miasta, skąd miał nas odebrać Bill. Anna zaspała i dopiero mój telefon wyrwał ją spod kołdry :D Ja nie wiem jak jej się to udało, ale dziewczyna ogarnęła się w 15min i spóźniłyśmy się na miejsce tylko o 10 min.
Trasa DO nieco się wydłużyła, bo GPS pokierował nas w zupełnie inną stronę, więc z 40min drogi zrobiły się prawie 2h spędzone w samochodzie. Ale nie szkodzi - w końcu mogłam się napatrzeć na Nowy Jork z 8-pasmowej autostrady (boże jak dobrze, że to nie ja byłam kierowcą).
Gdy w końcu dotarliśmy na miejsce pogoda była fantastyczna. Przyznam, że było nieco zimno (około -1C), ale nasz zapał i tempo marszu sprawiło, że już po 15min byliśmy wystarczająco rozgrzani by skupić się na pięknych widokach i kontemplacji zamiast na dreszczach, spowodowanych zimnem.
Co będę jeszcze pisać? Maszerowaliśmy przez prawie 4h, był lunch na półce skalnej i kawa w schronisku wybudowanym jeszcze przed wojną, a w drodze powrotnej - dinner w kolumbijskiej miejscówce (tyle mięsiwa, że wystarczyłoby dla całej kolonii w Zakopanem :P)

jedno z moich ulubionych zdjęć z tej wycieczki :)

z Billem; jeszcze przed wyjściem na szlak

po 2h marszu trzeba było zrobić sobie przerwę ...

słoooooońce !

no i w oddali Nowy Jork 

nawet ptoszka znaleźliśmy

zapierające dech, prawda?

hej hej hej drużyno!

i mega brudne buciorska

z Ogrodzieńcem nie ma to za dużo wspólnego ...

żarcie!
Zamówiliśmy dwa dania i podzieliliśmy to pomiędzy naszą trójkę,
ale nie dało się tego zjeść do końca. 1/3 została niezjedzona :P

A teraz trzymajcie za mnie kciuki, bo dzisiaj mam za zadanie zawieźć dzieciaki do dentysty, a uwierzcie, że za bardzo im się to nie uśmiecha. Byleby do weekendu i DC <3!

Buziaki,
M