Ireland

No to jestem w Irlandii! Ale od początku :)

W czwartek z samego rana postać mua i K. pojawiła się na dworcu by wsiąść w pociąg i dostać się do Warszawy. Udało się! Co więcej, pociąg był przed czasem, a cała podróż upłynęła spokojnie. Oprócz zabójczej temperatury 34C wszystko było perfekcyjnie. Dlatego też, cały dzień spędziłyśmy obijając się po Warszawie, a potem padłyśmy martwe i obudziłyśmy się następnego dnia :)

Okęcie powitało mnie ogromnymi kolejkami pasażerów podróżujących z ... osławionym LOTem. Fakt - całe Okęcie było zapchane, ale największa masakra była przy odprawie bagażowej tychże linii. Co ciekawe, Ryanair nie zawiódł, bo zapobiegawczo otworzono check-in 2,5h wcześniej i bez problemu dotarłam do hali odlotów. Oczywiście, zanim otwarli wejście do samolotu, ludzie stali od prawie 40min w kolejce. Nie rozumiem fenomenu "on stoi, ja też", więc weszłam praktycznie jako ostatnia do transferowego autobusu, ale za to jedna z pierwszych do samolotu :P Jeszcze jakby miało to jakiekolwiek znaczenie. Trzygodzinny lot minął całkiem w porządku.

No i ... Irlandia. Miłą niespodzianką było grane "Little Talks" przez irlandzki zespół folkowy na lotnisku. Zawsze jest cieplej na sercu :) Mimo pięknej pogody i ogólnie świetnych warunków bytowych, to byłam "trochę" rozczarowana, bo moja gospodarz zmieniła miejsce zamieszkania ze wsi do miasta ... Strasznie mnie to zabolało, bo nawet mnie o tym nie poinformowała. Do tego, okazało się, że sprzedała swojego konia ... No to myślę "świetnie, to po co ja tu przyjechałam?" Cały ten dzień był w ogóle dziwny. Wieczorem (czyt. o 24) zostałam zabrana na "disco". Istna masakra :P Byłam tak padnięta, że prawie bym zasnęła nawet przy tej cholernej muzyce. No, ale cóż. Przetrwałam.

Dzisiejszy dzień jest już o niebo lepszy. Po pierwsze - wyspałam się! Po drugie, C. powiedziała, że w przyszłym tyg jedziemy na aukcję po nowe konie i żebym zagospodarowała trochę na to czasu. Poza tym, jutro jedziemy na zawody konne w ramach "rozgrzewki" na razie w rolach widzów. Po trzecie, powoli zaczynam się przyzwyczajać do bycia "w mieście". Nie jest to wielka mieścina, ale wciąż - town. Jakby ktoś był w okolicach Mallow, zapraszam :P W dodatku, byliśmy po raz pierwszy w stadninie i powaliła mnie ilość 64 koni. Oj tak ... jest to spore wyzwanie.

Co mnie rozbawiło, to irlandzkie odczuwanie temperatury. 20 stopni, a oni porozbierani w krótkich portkach i koszulkach. 10C to wkładają grubsze skarpetki i do przodu. A jak usłyszałam w TV, że przychodzą upały ... to myślę "o nie, z jednych upałów uciekłam w drugie ..." - a tu się okazuje, ze ma być maksymalnie 24C :D Bitch, please :D

Jeśli chodzi o warunki bytowe, to są świetne. Nie dość, że mam ogromny pokój z łazienką, to w dodatku karmią mnie tutaj jakbym była u przysłowiowej "babci", która uważa, że jestem niedożywiona. Liczę na to, że sytuacja się ustabilizuje, a w poniedziałek oficjalnie będę wiedzieć jak w praktyce wyglądają moje obowiązki. Na razie zajmujemy się porządkowaniem domu oraz kwestią rozpakowywania pudeł i zakupów "domowych".

Trzymajcie za mnie kciuki by może nie wszystko ułożyło się tak jak sobie wyobrażałam, ale żeby było to pozytywne przeżycie :)

Przedstawiam Phoebe